Ráð dagsins

Eftir að hafa horft á tíufréttir Sjónvarps er einungis eitt ráð sem ég get gefið meðlimum í þingflokki VG, varðandi samskipti við fjölmiðla: Hættið að standa eins og aular við lyftuna, takið STIGANN.

Heyrnarlaust fólk

Í gær sagði Ólafur Margeirsson frá því í góðu viðtali í Silfri Egils að lífeyrissjóðakerfið muni ekki standast tímans rás - og hrynja. Nauðsynlegt væri að koma upp nýju lífeyrissparnaðarkerfi - SÉREIGN. Honum þykir ekki einu sinni heillavænlegt að plástra kerfið.

Þarf kannski ekki að koma á óvart. En ég held að enginn hafi heyrt þetta í REYND. Greyjið Ólafur þarf að mæta aftur í viðtal eftir 6-8 ár og reyna að svara þessari ósvaranlegu spurningu: "Af hverju hlustaði enginn á þig Ólafur Margeirsson, þegar þú settir fram gagnrýni á kerfið?"

Af hverju í ósköpunum hefur enginn ráðamaður verið spurður út í þetta nú á mánudagsmorgni? Af hverju í ósköpunum taka stjórnvöld ekki upp þráðinn við að rannsaka þetta fallvalta kerfi.

Enginn Adolf!

Ekkert er betra en að heyra ástkæra og ylhýra íslenskuna, við flughlið nr. 26, þegar maður hefur verið nokkra daga á erlendri grund - og er á leiðinni heim. Þegar ég heyri móðurmálið á ný skil ég ættjarðarljóðin þúsund og fimmtíu svo vel. Þá veit ég að ég er aðeins nokkur skref frá "heim". Heima er best.

_________

Fátt hefur breyst á einum mánuði. Fjölmiðlar eru í alvörunni ennþá að velta því fyrir sér hvað hjáseta þremenningana í VG þýðir "raunverulega" fyrir ríkisstjórnina.

_________

Páll Magnússon er raunverulega búinn að fatta hvað það er skítt að RÚV sýni ekki handboltaleiki í beinni útsendingu. Þegar það var ljóst fyrst varð ég fyrir talverðum vonbrigðum. Þá gerði Páll pirringslegar athugasemdir við sjónvarpsstöðina Stöð 2, en útskýrði ekki af hverju RÚV hefði misst af sjónvarpsréttinum. En horfum á björtu hliðarnar! Enginn Adolf Ingi! (hvaðan kom hann?).

_________

Einu sinni var Páll reyndar með rúmlega tvítugan mann í vinnu bakvið tjöldin við að reyna að fá GettuBetur yfir á Stöð 2 fyrir mörgum árum - þá flutti Páll ágætis fyrirlestra um hvers vegna ætti að leggja niður Ríkissjónvarpið, fyrir alla þá er heyra vildu.

Enginn Adolf!

Ekkert er betra en að heyra ástkæra og ylhýra íslenskuna, við flughlið nr. 26, þegar maður hefur verið nokkra daga á erlendri grund - og er á leiðinni heim. Þegar ég heyri móðurmálið á ný skil ég ættjarðarljóðin þúsund og fimmtíu svo vel. Þá veit ég að ég er aðeins nokkur skref frá "heim". Heima er best.

_________

Fátt hefur breyst á einum mánuði. Fjölmiðlar eru í alvörunni ennþá að velta því fyrir sér hvað hjáseta þremenningana í VG þýðir "raunverulega" fyrir ríkisstjórnina.

_________

Páll Magnússon er raunverulega búinn að fatta hvað það er skítt að RÚV sýni ekki handboltaleiki í beinni útsendingu. Þegar það var ljóst fyrst varð ég fyrir talverðum vonbrigðum. Þá gerði Páll pirringslegar athugasemdir við sjónvarpsstöðina Stöð 2, en útskýrði ekki af hverju RÚV hefði misst af sjónvarpsréttinum. En horfum á björtu hliðarnar! Enginn Adolf Ingi! (hvaðan kom hann?).

_________

Einu sinni var Páll reyndar með rúmlega tvítugan mann í vinnu bakvið tjöldin við að reyna að fá GettuBetur yfir á Stöð 2 - þá flutti Páll ágætis fyrirlestra um hvers vegna ætti að leggja niður Ríkissjónvarpið.....

Pólitískt rangeygður

Það er ágætt að vera ekki partur af stjórnmálasamtökum. Það er einhvern veginn eins og að vera áhangandi knattspyrnuliðs. Maður verður einhvern veginn blindur á leikinn. Tekur bara eftir því hvað annað liðið gerir vel eða illa. Svoleiðis verð ég þegar "ég held með" stjórnmálaflokki. Þegar illa gengur finnst mér þá að eigi að reka "stjórann" eða "skipta út" leikmanni. Og þegar "andstæðingurinn" skorar þá öskra ég á dómarann RANGSTAÐA (lesist: lýðskrum).

Pólitísk afstaða getur gert mann svo andskoti pólitískt rangeygðan.

Það er svo frjálslegt að hafa sitt eigið X í eigin vasa.

Lífeyriskerfið drasl og dót?

Lífeyriskerfið stendur - og er skrifað í bók eins og um boðorðin tíu sé að ræða. Lög um lífeyrissjóði eru lítið gagnrýnd af stjórnmálafólki, samtökum launafólks og almenningi - svona rétt eins og GUÐ hafi talað þegar lífeyriskerfið var njörvað niður.

Er lífeyriskerfið kannski DRASL og DÓT?

Sammála get ég verið þeim "brjálæðingum" sem vilja sameina fjölmarga eða alla lífeyrissjóði landsins í einn stórann og hagræða þannig í "greininni". Þá myndi stjórnarmönnum, og ýmsu starfsfólki fækka mikið. Hægt væri að reka fjárfestingadeildaskiptan sjóð með minni tilkostnaði en nú. Sérfræðiþekking myndi aukast á ákveðnum tegundum fjárfestinga, og svokallaðar áhættufjárfestingar lífeyrissjóða yrðu úr sögunni.

Einnig þyrfti að einfalda útreikning lífeyrisréttinda. Hægt væri að sjá fyrir sér að samtryggingardeild rukkaði iðgjöld trygginga og stæði undir tryggingahluta lífeyriskerfisins. Svo yrði sérstök lífeyrissöfnunardeild sem gæfi út með reglulegum hætti hver nákvæmlega inneign sjóðfélaga er á hverjum tíma. Inneignin yrði svo bundin erfðalögum eins og aðrar sjóðainnistæður í landinu. Útgreiðslukerfi þarf að rýmka og gera sveigjanlegt að einhverju marki.

Eða er það kannski ekki bilun að safna 10% tekna sinna í sjóð, allt sitt líf - og deyja svo 68 ára án þess að nokkur ættingji þinn njóti einu sinni góðs af því?

Er núverandi kerfi kannski tilvalin leið til að halda fátækum fjölskyldum áfram fátækum?

Annar stór kostur við að gefa út nákvæma inneign sjóðsfélaga, og binda í erfðalög, er að allir launþegar í landinu verða um leið áhugasamir um rekstur lífeyrissjóða - og láta sverfa til stáls um leið og mistök eru gerð í rekstri sem leiða til lækkunar innistæðna. Þetta myndi leiða til betri sjóðastjórnunar.

Að gefa ráðgjöfum ráð

Nú hlýt ég að vera afskaplega heimskur og vitlaus að nefna þetta, sérstaklega þar sem ég er sammála manninum.

ENN, Sigurður Kári, varaþingmaður, bloggar (talar undir rós) um hvaða niðurstöðu skynsamlegt er að ráðgjafaþing um stjórnarskrána komist að. Ég stend í þeirri trú að þingmenn eigi að hafa þroska til að tjá sig ekki um breytingar á stjórnarskránni, þartil ráðgjafaþingið hefur skilað niðurstöðu.

Ósmekklegt að hópur fólks (þingmenn) sem engan veginn hefur verið hæft til að gera nauðsynlegar breytingar á stjórnarskrárplagginu skuli þurfa að vera með opin munninn vegna þess.